Mały tapirek w łódzkim zoo

- Imienia jeszcze nie ma, bo nie określiliśmy płci, ale na pewno będzie nazywał się na "Z" - mówi Ryszard Topola, dyrektor łódzkiego zoo. - Taka tradycja. Imiona zwierząt rodzących się w kolejnych latach zaczynają się na kolejne litery alfabetu. W ubiegłym roku nadawaliśmy im imiona na literę "W". W tym - na "Z".

Maluch czuje się dobrze. Jest zdrowy, silny i wyjątkowo ruchliwy. Kręci się wokół matki i łaskocze ją po nogach. Oboje rodzice, sześcioipółletnia Oivia i sześcioletni Sven, pochodzą z Niemiec. Do Łodzi przyjechali w marcu 2002 i maju 2003 roku.

- Sven swego czasu był bohaterem filmu krążącego w internecie - opowiada dyrektor. - Podniecony samiec "piątą nogę" ma dłuższą od czterech pozostałych. Sven zyskał światowy rozgłos.

Młode urodziło się owłosione i zdolne do samodzielnego życia. Chociaż po urodzeniu jest w prążki, a matka karmi je leżąc, to niewiele ma wspólnego ze świniami. Tapiry należą do nieparzystokopytnych. A to oznacza, że ich najbliższymi krewniakami są konie i nosorożce.

To już trzecie młode tej pary. Pierwsze urodziło się w sierpniu 2005. W ubiegłym roku wyjechało do ogrodu w Szwecji. Drugie przyszło na świat martwe. Młodemu urodzonemu wczoraj pracownicy Łódzkiego Ogrodu Zoologicznego przepowiadają świetlaną przyszłość.



Tapir anta (Tapirus terrestris)

Największy ssak Ameryki Południowej. Może mieć do dwóch metrów długości, metra wysokości i ważyć ponad 300 kilo. Zamieszkuje wilgotne, błotniste lasy Wenezueli, Gujany, aż po Argentynę. Żywi się wodnymi i nadwodnymi roślinami. Chętnie baraszkuje w błocie. Świetnie pływa i nurkuje! Dożywa 30 lat. Dzięki wielkiej sile nie ma naturalnych wrogów. Wyjątkiem jest jaguar. Coraz więcej tapirów pada łupem kłusowników. Młode osobniki zabijane sa dla mięsa, stare - dla skóry.