Telefonia Dialog - ciąg dalszy sprawy telemarketerów

Prokuratura Rejonowa Łódź-Widzew bada sprawę 170 tys. zł, które prawdopodobnie zdefraudowała pracownica łódzkiego oddziału Dialogu.

Sprawę opisaliśmy pod koniec listopada. Wtedy to redakcję "Gazety" odwiedziło dziesięcioro współpracowników Telefonii Dialog. Przez ostatnie miesiące dzwonili do klientów i proponowali zmianę operatora. - Dziennie wykonywaliśmy około 200 rozmów - mówili i twierdzili, że nie dostali za pracę pieniędzy.

Dialog nie chciał na ten temat rozmawiać, wydał jedynie oświadczenie. "Sprawą zajmuje się prokuratura" - tłumaczył. Przedstawiciele spółki zdecydowali się jednak na ujawnienie nam dokumentów. - Odkryliśmy poważne nieprawidłowości - mówi Marta Pietranik, rzeczniczka Dialogu.

Telemarketerzy mieli podpisane z operatorem umowy-zlecenia. Wynika z nich, że mieli dostawać 10 zł za umówienie na spotkanie handlowca, ale z sukcesem, czyli ten musiał umowę z klientem podpisać. Gdy przekroczyli miesięcznie 50 umów, mieli otrzymać 500 zł premii. Za sto - tysiąc złotych.

- Łatwo było przewidzieć, ile powinno wynosić ich wynagrodzenie - tłumaczy Pietranik. - Tymczasem koordynatorka grupy telemarketerów dopuściła się poważnego nadużycia w rejestracji pozyskanych umów. Większość z nich była zaliczana zamiast jednemu telemarketerowi wszystkim. W ten sposób w ciągu trzech miesięcy wypłacono niesłusznie co najmniej 170 tys. zł.

Zdaniem Dialogu winę za to może ponosić nieuczciwa koordynatorka. - Nie wykluczamy, że część z tych pieniędzy wracała do jej kieszeni. Telemarketerzy wspominali o dzieleniu się częścią dochodów z koordynatorką oraz o "składce na ciastka", których potem nie było. Nie wiemy też, czy i oni nie przyzwalali na taki proceder - mówi Pietranik.

Oprócz pracownicy łódzkiego oddziału Dialogu pracę stracili także kierownik i dyrektor Regionalnego Centrum Sprzedaży w Łodzi za brak nadzoru.

Telemarketerzy powołują się na czas pracy. - Byliśmy rozliczani z godzin spędzonych w biurze, musieliśmy odrabiać w soboty - mówią. Chcą udowodnić, że spędzali w biurze tyle czasu, ile wymaga pełen etat. - A zarabialiśmy ok. 1,5 tys. zł. To wydawało nam się uczciwe - mówią "Gazecie".

Dialog listę rejestrującą obecność w budynku tłumaczy kwestiami bezpieczeństwa. W siedzibie był cenny sprzęt biurowy, drukarki, komputery. - Trzeba było więc zapisywać, kto i kiedy przebywa na terenie siedziby - mówi Pietranik.

W sierpniu ponad 20 telemarketerów z Łodzi przyczyniło się do zawarcia z klientami niespełna 120 umów. Średnio każdy z nich ma więc na swoim koncie mniej niż sześć transakcji. Gdyby wynagrodzenia były właściwie naliczane, pracownicy zarobiliby średnio przez miesiąc około 60 zł. Czy to zatem dobry system? - Nie można określić, ile trzeba wykonać telefonów, by podpisać jedną umowę. Jedni lepiej potrafią przekazać atuty oferty, inni są w tym gorsi - uważa Pietranik.

Jak mówi, wynagrodzenia prowizyjne są powszechnie stosowane w biznesie, nie tylko telekomunikacyjnym. - Prowizje wypłacane są za efekt - w przypadku naszych telemarketerów za umówione spotkania zakończone podpisaniem umowy, a nie liczbę wykonanych telefonów. W innych miastach ten system się sprawdza. Przychodzą do nas młodzi ludzie, którzy są w stanie zarobić kilkaset złotych. Pracują w nienormowanym czasie, a mają biuro i telefon do dyspozycji - dodaje Pietranik.

Za łódzkimi telemarketerami opowiedziała się łódzka radna Anna Makowska. W ich imieniu wysłała do spółki wezwanie do zapłaty.