Specjalna Strefa Sztuki - straciliśmy czas i pieniądze

Bez względu na to, czy projekt instalacji jest utworem, czy nie, miasto Łódź zachowuje się jak niefrasobliwy, kapryśny artysta.

Miasto najpierw ogłasza konkurs na budynek, który zapowiada jako ikonę Łodzi, serce miasta, naszą wieżę Eiffla (cytaty z wypowiedzi ówczesnego wiceprezydenta Włodzimierza Tomaszewskiego). Następnie podpisuje ze zwycięzcą konkursu umowę na 37 mln zł (kwota obejmuje też nadzór autorski nad inwestycją). A w końcu szuka pretekstu, by... nie zapłacić za już wykonaną pracę projektantów.

Zobacz: Sąd: Łódź ma zapłacić Niemcom miliony za projekt SSS

Miasto - to ludzie. Decyzje podejmuje magistrat, ale pieniądze, jakie trzeba zapłacić, to pieniądze łodzian podatników. Najłatwiej byłoby napisać, że następca Tomaszewskiego - wiceprezydent Łukasz Magin - podjął złą decyzję, bo - jeśli nie pogrzebał z kretesem - to odesłał na dłuższy czas do lamusa projekt Specjalnej Strefy Sztuki. Tyle że gdyby wiceprezes w prywatnym przedsiębiorstwie popełnił taki błąd, pewnie odpowiadałby w sądzie za niegospodarność.

Po Maginie za projekt odpowiadał kolejny wiceprezydent - Marek Cieślak. Jeszcze deklarował w rozmowie z "Gazetą": "Łodzi niewątpliwie potrzebny jest jakiś wielki projekt, w cudzysłowie można go nazwać naszą wieżą Eiffla. Wydaje mi się, że jako miasto [...] skupimy się na umowie z wykonawcą głównym [niemieckimi architektami - przyp. red.]". Na słowach się skończyło. Bo choć nowi lokatorzy Piotrkowskiej 104 mieli prawie rok, by wyjaśnić, czy projekt instalacji jest utworem, zawrzeć ugodę i zapłacić za wykonaną część projektu, sprawa do czwartku czekała na rozstrzygnięcie. W sądzie.

Co o tym sądzisz? Napisz do nas na: [e-mail]